มื้อเย็น!! อร่อยเด็ดกับเมนู “หัวปลาต้มผักกาดดอง”

อยากรู้ว่าชุมชนไหนอยู่กินกันอย่างไร เป็นสุขดีหรือไม่นั้น ให้ดูองค์ประกอบของชุมชน หนึ่งนั้นคือ วัด ถ้าวัดสะอาดโอ่อ่าน่าศรัทธา ท่านว่า ชุมชนนั้นมีพลังที่แข็งแรงมั่นคง ส่วนโรงเรียนนั้น เดิมจะอยู่ในวัด หรือข้างวัด เพราะชาวบ้านที่ฉลาด เขาสร้างวัดแล้วสร้างโรงเรียนให้ลูกหลาน ไม่ปล่อยให้ตกอยู่ในชะตากรรมของฝ่ายบ้านเมือง ซึ่งไม่รู้ว่า เมื่อไรจะได้งบประมาณ หรือได้ครูที่พร้อมจะทุ่มเทความรู้สติปัญญากับลูกหลานชุมชนเหมือนครูโรงเรียนวัด

อีกแห่งหนึ่งที่สำคัญไม่น้อยกว่าวัดคือ ตลาดสด ที่มีผลผลิตของชาวสวนและกสิกรมาขายทุกวัน เป็นเสบียงให้ชาวบ้านนำไปหุงหากับข้าวกับปลาเลี้ยงลูกบ้าน

ถ้าเข้าไปดูตลาดสด ก็จะเห็นว่า ชาวบ้านที่นี่เขามีอะไรกินกันบ้าง มีเนื้อวัว เนื้อหมู เป็ด ไก่ หรือสัตว์น้ำ กุ้ง หอย ปู ปลา หรือถึงขนาดมีอาหารป่า เป็นเนื้อเก้ง กวาง เม่น กบ ฯลฯ พฤกษาหาร ผักสด ทั้งที่เป็นสามัญเหมือนกับตลาดทุกแห่งทุกภาคอย่างหนึ่ง แล้วยังผักพื้นเมืองเฉพาะปลูกกินในแว่นแคว้นเขาเอง คนเมืองกรุงไม่ค่อยได้เห็นได้ลิ้มอีกหลายหลากมากมาย

เพราะฉะนั้น เมื่อมีโอกาสได้ออกไปเที่ยวต่างจังหวัด สิ่งแรกที่ทำเสมอคือ ตื่นแต่เช้า ไปเที่ยวตลาดสด นอกจากได้ดูสภาพ คะเนทุกข์สุขชาวบ้านแล้ว ยังได้อาหารเช้าที่อร่อยแบบพื้นเมืองของเขาทุกคราวไป และทำให้รู้ว่า เทศบาลแห่งนั้นๆ แข็งแรง ดูแลลูกบ้านเขาดีอยู่หรือ

ปี 2559 นี้ ผู้ว่า กทม. ได้ไปมอบป้าย “สุดยอดตลาดต้นแบบ ระดับถ้วยทอง” จำนวน 24 แห่ง ประเภทที่ 1 จำนวน 15 แห่ง อีก 9 แห่ง ประเภทที่ 2 และป้ายรับรองตลาดสะอาด 284 แห่ง

ในพื้นที่ กทม. มีตลาดสดทั้งหมด 365 แห่ง เป็นตลาดเทศบาล 141 แห่ง ในสังกัดสำนักงานตลาด กทม. มีประมาณ 10 แห่ง

นอกนั้นเป็นตลาดเอกชน จะมีอยู่หรือปิดตลาดแยกย้ายหายไป เพราะขายหน้าดินตามราคาที่ดินที่สูงขึ้น เป็นเรื่องของคนในย่านนั้นๆ จะต้องขวนขวายไปหาจับจ่ายตลาดกันเอาเอง

ตลาดที่ผมหิ้วตะกร้าตามแม่ไปตั้งแต่เด็ก นอกจากตลาดสดวัดแขกแล้ว อีกแห่งที่ใหญ่กว่าก็คือ ตลาดบางรัก แห่งหลังนี้ มีเจ้าขายกับข้าวต้มอร่อยเป็นสิบกะละมัง ภายหลังตลาดเปลี่ยนไป หาอะไรกินก็ไม่ได้ดั่งใจเสียแล้ว

อย่างหนึ่งที่ติดใจมาคือ ปลาช่อนต้มผักกาดดอง กินตามร้านข้าวต้มโต้รุ่งทั้งหลายก็ยังไม่ถูกปาก วันนั้นได้ปลาเก๋าสดมา เลยอยากทำให้แม่กินระลึกความหลัง แต่ทั้งตัวหนัก 1.7 กิโล จึงเอาแค่หัว ไปทอดน้ำมันเสียก่อน แล้วจึงต้มกับผักกาดดอง และพริกแดงสด ง่ายๆ พื้นๆ แค่นี้ แต่อร่อยพาแม่น้ำตารื้นทีเดียว

When you want to know how well a community is doing, look at its basic essentials. One is its temple. If the temple is clean, spacious and pious, the community is strong. Next is school in the temple compound or next to it. Folks are wise; building school after a temple; not leaving chances to the authority of uncertain budget or teacher who would be dedicated to local children as those in temple school.

Another place no less important than temple is the fresh market; where produces from gardener and farmer are sold daily, for housewife to cook for her family.

Visiting a fresh market you’ll see what the local people have on their table: meat – beef, pork, duck and chicken; aquatic animals – shrimp, shellfish, crab, fish; or games – fawn, venison, porcupine or frog; vegetables of fresh greens commonly available or exclusive of the local neither accustom to nor enjoyed by Bangkok dwellers.

So, when in the upcountry, I always get up early and visit a fresh market. Besides learning about the folks’ belly, I get to relish the local breakfast; both indicating if the municipal is strong and how well it provides for its people.

This year, 2016, the Bangkok Governor has awarded Gold Cup to 24 fresh markets: 15 of first category and 9 of the second; and Sanitary Class to the other 284.

There are currently 365 fresh markets in Bangkok; 141 of which are Municipal, and about 10 under the Food Sanitation Division of BMA.

The rest are private, which may close down in exchange for better land price; leaving the people there to go shop somewhere else.

The market where I, when young, carried food basket to with mom, apart from Wat Khaek Market (Silom 22), was larger Bangrak Market. It had a vendor of boiled rice dishes in over ten enameled basins. After the old market was gone, nothing was the same.

One favourite dish was serpenthead fish in pickled cabbage, unsurpassed by any all – night food shops. The other day I got a grouper, and thought of mom. But the fish was huge; 1.7 kilo. So I used only the head half, and fried; then boiled with pickled cabbage and few Cayenne peppers. It was that plain and simple; but it came out so good it drew mom some wet eyes from her fond memory.

บทความก่อนหน้านี้พช. รุกหนัก ตลาดออฟไลน์-ออนไลน์ ปรับตัวส่งเสริมการตลาด OTOP ทุกช่องทาง เพื่อสร้างเศรษฐกิจฐานรากมั่นคง
บทความถัดไปสาวอำนาจเจริญ ทำปศุสัตว์คู่กับเกษตรผสมผสาน สร้างรายได้หลากหลาย บนพื้นฐานความสุข